Nowoczesna gospodarka pasieczna

 

 

 

 

 

 

 

Nowoczesna gospodarka pasieczna związana jest z nowoczesnym ulem. Ul nowoczesny to ul wielokondygnacyjny z ramką szeroko- niską.

Nowoczesny ul powinien być maksymalnie rozbieralny.

 

Nowoczesny ul:

  • Powinien być wyposażony w nowoczesną wielofunkcyjną dennicę, najlepiej osiatkowaną.
  • Nowoczesna dennica funkcjonuje jako: dennica, poduszka powietrzna, poławiacz pyłku oraz podkarmiaczka dennicowa.
  • Obecnie nasz rynek pszczelarski w Polsce posiada w ofercie kilka typów uli nowoczesnych. Są to: ul wielkopolski stojak, ul dadanowski stojak, Langstroth, dadant ½, Apipol.

 

 

 

 

 

Ule tradycyjne

 

Nowoczesną gospodarkę pasieczną prowadzić można we wszystkich typach uli, także w ulach tradycyjnych, takich jak: warszawski zwykły, warszawski poszerzony, dadant leżak, wielkopolski leżak.

 

 

Produkcja pasieczna:

 

  • Omawiając temat nowoczesnej gospodarki pasiecznej warto zdać sobie sprawę, że produkcja pszczelarska to nie tylko pozyskiwanie miodu pszczelego.
  • Produkcję dodatkową można przeliczyć na tzn. „miód przeliczeniowy”. Najpraktyczniej jest zastosować w tym wypadku przelicznik cen detalicznych dodatkowych produktów w stosunku do ceny detalicznej miodu.

 

 

Pszczelarz pozyskuje od pszczół szereg produktów pszczelich.

  • Jest to przede wszystkim miód oraz pozostałe produkty takie jak wosk, obnóża pyłkowe, pierzga, propolis, mleczko pszczele i jad pszczeli.
  • Czerw trutowy (homogenat)
  • Ziołomiody

 

 

Miód od początku:

 

Miód, wg dyrektywy Unii Europejskiej 2001/110EC, jest naturalną słodką substancją wytworzoną przez pszczoły (Apis mellifera) z nektaru roślin lub wydzielin owadów wysysających soki z żywych części roślin, które pszczoły zbierają, przebierają przez łączenie ze specyficznymi substancjami własnymi, składają, odwadniają, gromadzą i pozostawiają do dojrzewania w plastrach. Produkt ten może być płynny, lepki, lub skrystalizowany.  Miód dzieli się na: nektarowy zwany dalej kwiatowym, oraz miód spadziowy.

 

Miód płynny nazywamy patoką, a po skrystalizowaniu krupcem. Dobry miód powinien się skrystalizować w ciągu 3-4 miesięcy. Nie dotyczy to miodów: akacjowego i spadziowego, które mogą pozostawać w stanie płynnym nawet 12 miesięcy. Oczywiście można i inne miody utrzymać w stanie płynnym przez poddanie procesowi dekrystalizacji. Dobrzy pszczelarze mają do tego specjalne szafy, w których miód trzymają w temperaturze do 40oC nie dłużej niż 48 godzin. W domu miód skrystalizowany można doprowadzić do stanu patoki, trzymając słoik z krupcem w wodzie o temperaturze do 40oC. Dekrystalizacja w wyższej temperaturze źle wpływa na wartość odżywczą i biotyczną miodu. Miód podgrzany do temperatury powyżej 40oC traci właściwości lecznicze i bakteriobójcze. Z tego też powodu herbatę, kawę, przegotowaną wodę czy mleko trzeba lekko ostudzić przed dodaniem miodu, inaczej zniszczymy jego cenne właściwości.

 

 

 

Zapylanie upraw

 

W krajach Europy Zachodniej i USA

pszczelarze uzyskują duże dochody z

usługowego zapylania owadopylnych

roślin uprawnych.

W krajach tych są to często podstawowe dochody pszczelarza z tytułu prowadzenia pasieki.

W naszym kraju niestety w warunkach rozdrobnionego rolnictwa nie wykształciła się jeszcze praktyka usługowego zapylania roślin.

 

Wosk pszczeli

W przeszłości bardzo opłacalna była

produkcja wosku.

Obecnie jest to produkcja na granicy opłacalności.

Ceny wosku w ostatnich latach bardzo spadły. Wynika to prawdopodobnie z zalewu rynków światowych tanim woskiem z Afryki i Azji.

Pomimo to powinniśmy produkować wosk, chociażby z myślą o produkcji wysokiej jakości węzy na zaopatrzenie naszych pasiek.

 

Pyłek kwiatowy (obnóża)

W latach 80- dziesiątych rozpowszechniła się w Polsce produkcja pyłku w postaci odławianych obnóży pyłkowych.

Była to wówczas produkcja bardzo opłacalna. Jeden kilogram obnóży pyłkowych sprzedawany był w cenie 5 kg miodu.

Obecnie ceny pyłku bardzo spadły i wynoszą za 1 kg pyłku równowartość 1,5- 2,0 kg miodu w detalu.

Od 1 rodziny pszczelej można uzyskać od 1 do 5 kg pyłku.

W niektórych wybitnie pyłkodajnych rejonach Polski można wyprodukować 5- 10 kg obnóży pyłkowych z 1 rodziny pszczelej.

 

 

Pierzga

Obecnie coraz bardziej opłacalna jest produkcja pyłku w postaci pierzgi.

Jeden kilogram pierzgi w detalu osiąga wartość 300 zł czyli równowartość 10- 12 kg miodu w detalu.

Pozyskiwanie pierzgi jest pracochłonne, chociaż już obecnie w niektórych pasiekach zawodowych pierzgę pozyskuje się mechanicznie z użyciem specjalistycznych maszyn.

W pasiekach mniejszych pierzgę pozyskuje się ręcznie

 

 

Mleczko pszczele

W latach 70- dziesiątych i 80- dziesiątych Polska produkowała znaczne ilości mleczka w ilościach 1,0- 1,5 tony rocznie.

Zalew rynków światowych tanim mleczkiem z Chin spowodował, że jego opłacalność bardzo spadła.

  • Obecnie mleczko produkują nieliczne pasieki na zamówienia prywatne.
  • Z 1 rodziny pszczelej w warunkach Polski pozyskać można 50- 100 g mleczka pszczelego.
  • Na Ukrainie produkuje się mleczko sprzedawane wraz z matecznikiem i znajdującą się w nim 4- dniową larwą, w formie zamrożonej w temperaturze -20oC.

 

Propolis

  • Propolis zwany też kitem pszczelim pozyskiwany jest drogą pracochłonnego skrobania ramek, beleczek i wnętrza ula.
  • Jest to rewelacyjny produkt pszczeli wciąż nie w pełni doceniany w medycynie.
  • Pozyskiwanie propolisu metodami ekstensywnymi jest pracochłonne lecz gwarantuje ono uzyskanie produktu o bardzo wysokiej jakości.
  • Próby pozyskiwania propolisu metodami intensywnymi (kitołapki, siatka) może prowadzić do uzyskiwania produktu o mniejszej wartości.
  • Pszczoły zmuszone do nadmiernej produkcji kitu pszczelego będą go zastępować woskiem lub innymi mniej wartościowymi produktami np. kitem do szklenia okien.
  • Z 1 rodziny uzyskać można około 50 g propolisu wysokiej jakości.

Adrian Stankiewicz

KPODR Minikowo, oddział w Zarzeczewie